کتاب در لوح و قلم شاهد آثار کتاب است سر منزل و مقصود گهربار کتاب است تاریخ اگر ثبت شده در صف ایام تصویر ُرخش در خور گفتار کتاب است رب ازلی نور جلی بر قلم آموخت بنویس که این دفتر پر بار کتاب است در عرش قلم قامت خود تا که بیاراست بر سجده سر آورد که دلدار کتاب است هر نکته که بر چهره آثار نشسته در سینه لوح همدم و معیار کتاب است اعجاز حقیقت بطریقت دو رقم زد اوّل به قلم بعد به رخسار کتاب است در حرکت هر ذرّه چه در عرش و چه در فرش منقوش سخن سینه پر کار کتاب است هر نکته بداند و هر آن نغمه براند در عالم هستی سر و سردار کتاب است هر کس بشناسد سخن خالق سبحان آن نور که نازل شده بسیار کتاب است خالق نشناخت دیده آدم مگر آن دم کو جانب دل شد که جهان دار کتاب است ای دانش عالم همه در سینه تو ضبط دانند همگان شهد گهربار کتاب است هر دیده بینا دل روشن چو ترا دید فهمید که سرچشمه اسرار کتاب است هر کس بتو آویخت دل و دیده و جانرا آراست قدش اینهمه انوار کتاب است از دانش روی تو فروزان دل انسان شعر از حسین خیراندیش مسکین ‌بغنا‌می ‌رسد تا یار کتاب است
نوشته شده در شنبه یازدهم بهمن 1393ساعت 8:13 توسط هاشمپور| |
نوشته شده در جمعه هفتم مهر 1391ساعت 9:48 توسط هاشمپور| |

 

نوشته شده در جمعه هفتم مهر 1391ساعت 9:45 توسط هاشمپور| |
٠

نام، لقب و کنیه امام:

نام مبارک ایشان علی و کنیه آن حضرت ابوالحسن و مشهورترین لقب ایشان "رضا" به معنای "خشنودی" می‌باشد. امام محمد تقی (علیه السلام) امام نهم و فرزند ایشان سبب نامیده شدن آن حضرت به این لقب را اینگونه نقل می‌فرمایند: "خداوند او را رضا لقب نهاد زیرا خداوند در آسمان و رسول خدا و ائمه اطهار در زمین از او خشنود بوده‌اند و ایشان را برای امامت پسندیده‌اند و همینطور (به خاطر خلق و خوی نیکوی امام) هم دوستان و نزدیکان و هم دشمنان از ایشان راضی و خشنود بود‌ند."

یکی از القاب مشهور حضرت "عالم آل محمد" است. این لقب نشانگر ظهور علم و دانش ایشان می‌باشد. جلسات مناظره متعددی که امام با دانشمندان بزرگ عصر خویش، بویژه علمای ادیان مختلف انجام داد و در همه آنها با سربلندی تمام بیرون آمد دلیل کوچکی بر این سخن است، که قسمتی از این مناظرات در بخش "جنبه علمی امام" آمده است. این توانایی و برتری امام، در تسلط بر علوم یکی از دلایل امامت ایشان می‌باشد و با تأمل در سخنان امام در این مناظرات، کاملاً این مطلب روشن می‌گردد که این علوم جز از یک منبع وابسته به الهام و وحی نمی‌تواند سرچشمه گرفته باشد.

حسین بن موسی می گوید:
روزی در خدمت امام رضا علیه السلام به خارج از شهر رفتیم. امام در نیمه‌های راه از ما پرسید:«آیا لباسی که مناسب باران باشد همراه دارید؟»
گفتیم:«نه. چه حاجت به لباس بارانی؟! هوا که ابری نیست
امام فرمود:«اما من لباس مناسب همراه دارم و امروز باران خواهد بارید
چیزی نگذشت که ابری در آسمان ظاهر شد و باران شروع شد، به طوری که هر کس به فکر خود بود و همه به جز امام خیس شدیم.




بحارالانوار، ج 49، ص 41، ح 29. از عیون الاخبار رضا، ج 2، ص 22

 
 
احادیثی از امام رضا علیه السلام
 

(حدیث 1) امام رضا علیه السلام فرمودند:

تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا
به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر را بفشارید و به هم خشم نگیرید.

(حدیث2) امام رضا(ع) فرمودند:

ما حد التَّوکُل؟ فقال لی : اَن لا تَخافَ معَ اللهِ اَحَداً
حد توکل چیست؟ حضرت فرمودند: اینکه با وجود خدا از هیچ کس نترسی

 

نوشته شده در پنجشنبه ششم مهر 1391ساعت 11:21 توسط هاشمپور| |
کتابخانه عمومی باقرالعلوم(ع)شیخ عامر

با بیش از 5000 هزار جلد کتاب عضو می پذیرد


شرایط ثبت نام:

*کپی شناسنامه

*دو قطعه عکس

*مبلغ 2000 تومان

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 22:51 توسط هاشمپور| |